Alle kinderen verdienen een zo passend mogelijke plek in het onderwijs. Dus een plek op het juiste niveau, zodat de jongeren zich zo goed mogelijk kunnen ontwikkelen. Onderwijs dat leerlingen uitdaagt, dat uitgaat van de mogelijkheden van de leerlingen en niet van de onmogelijkheden en rekening houdt met hun beperking. Leerlingen gaan, als het enigszins mogelijk is, naar het regulier onderwijs. Zo worden ze zo goed mogelijk voorbereid op hun vervolgopleiding en plek in de samenleving.

Dit is de omschrijving van passend onderwijs. Heel mooi omschreven en in veel gevallen zullen leerlingen met een cluster 4 indicatie of vanaf komend jaar een arrangement met wat extra begeleiding het prima doen in het regulier onderwijs. Maar er zijn ook scholen of teams die het lastig vinden om deze leerlingen te begeleiden in het onderwijsproces. Die merken dat ze de krachtige, positieve eigenschappen van de leerling niet meer zien. Het moeilijk vinden om de aandacht op de juiste manier te verdelen tussen de leerlingen.

Elk mens is uniek en heeft ook zijn eigen handleiding. Dit geldt ook voor leerlingen met ADHD of PDDNOS. Je kunt niet zeggen dat je elke leerling op dezelfde manier kan begeleiden. Wat bij de een werkt kan bij de ander juist averechts werken. 
 
Wat kan Mylthonia betekenen voor scholen?

In een gesprek met docententeam de hulpvraag in kaart brengen:

  • Door middel van lesobservaties zien waar de miscommunicatie ontstaat.
  • Advies geven (na lesobservatie) hoe om te gaan met deze leerling.
  • Begeleiden van docenten in het coachen van deze leerling.
  • Adviseren bij het schrijven van individuele ontwikkelingsplannen in samenwerking met leerling, ouders en school.